De eerste reddingboot op ons eiland komt eind 1824 naar ons eiland. Klaas Sipkes, die behalve stuurman ook lid is van het plaatselijk bestuur ,haalt de boot naar het eiland. Op 6 februari 1825 worden de eerste 7 schipbreukelingen gered. Ze zijn afkomstig van het Engelse schip “The Ann of Sunderland” dat bij Buren is gestrand.

Uiteraard is het nodig dat ook op de andere kant van het eiland een boot wordt gestationeerd. De NZHRM ziet dat nog niet zitten. Dat is voor Klaas Sipkes aanleiding om zelf een boot je aan te schaffen. Voor f 22,50 krijgt Hollum een eerste (kleine) reddingboot.

 

IV A 1.2 - 15

 

IV A 1.1 - 44IV A 1.2 - 14

 

 

 

 

 

In 1826 ziet de NZHRM de noodzaak van een tweede boot wel in en wordt een “echte” reddingboot in Hollum gestationeerd. Al op 31 oktober 1827 wordt de eerste redding onder leiding van Harmen Dirks de Boer verricht.

IV A 1.1 - 22De bemanningen op het eiland zijn niet gelukkig met hun boten. De boten zijn erg zwaar en ook weigeren ze om de biezen “scaphanders” (zwemvesten) te gebruiken. Deze vesten belemmeren de bewegingsvrijheid bij het roeien.

Langzamerhand verbetert ook het reddingmateriaal.

Zo heeft station Nes in 1838 al de IV A 1.1 - 16beschikking over een grote en een kleine boot. In Hollum is echter alleen een kleine boot die dikwijls niet opgewassen blijkt tegen de zware branding en daar niet doorheen kan komen. Dat blijkt bijvoorbeeld bij de reddingsactie tijdens de stranding van het Russische fregat “Gloria” op het Bornrif op 12 november 1838. De kleine boot van Hollum kan het schip niet bereiken. Ook de kleine boot van Nes die te hulp komt kan niet bij het schip komen. Uiteindelijk wordt besloten de grote boot van Nes op te halen. Een hele klus voor paarden en voerlieden. Na 2 pogingen wordt het schip bereikt en worden 8 van de 21 bemanningsleden gered.